Πάρε σχεδόν οποιοδήποτε μπλουζάκι και πέρασε τα δάχτυλά σου πάνω από τον γιακά. Στη συνέχεια, άγγιξε το ύφασμα λίγα εκατοστά χαμηλότερα στο στήθος. Μπορεί να έχουν το ίδιο χρώμα και να είναι φτιαγμένα από το ίδιο βαμβάκι, αλλά δεν έχουν την ίδια αίσθηση.

Το σώμα είναι συνήθως μαλακό και σχετικά επίπεδο. Το κολάρο είναι πιο παχύ, έχει ορατές κάθετες γραμμές και, το πιο σημαντικό, τεντώνεται πολύ πιο εύκολα όταν το τραβάτε. Μόλις το αφήσετε, προσπαθεί να επιστρέψει στο αρχικό του σχήμα.

Αυτή η διαφορά είναι σκόπιμη.

Ένα μπλουζάκι για το γιακά έχει πιο δύσκολη δουλειά από το μεγαλύτερο μέρος του υφάσματος γύρω του. Κάθε φορά που φοράς το πουκάμισο, το άνοιγμα πρέπει να τεντωθεί αρκετά ώστε να περνάει πάνω από το κεφάλι. Στη συνέχεια, πρέπει να επανέλθει και να κάθεται αρκετά κοντά στον λαιμό. Επαναλάβετε αυτή τη διαδικασία για μήνες που το φοράτε και το πλένετε και γίνεται σαφές γιατί η απλή χρήση του ίδιου υφάσματος με το σώμα δεν είναι πάντα η καλύτερη λύση.

Ένα μπλουζάκι μπορεί να περιέχει περισσότερα από ένα είδη πλεκτού υφάσματος

Από απόσταση, ένα απλό βαμβακερό μπλουζάκι μοιάζει με ένα κομμάτι ύφασμα με ενωμένα μανίκια. Στην κατασκευή, είναι πιο χρήσιμο να το σκεφτόμαστε ως πολλά εξαρτήματα που έχουν διαφορετικές χρήσεις.

Το σώμα ενός κοινού μπλουζιού είναι συχνά κατασκευασμένο απόΜηχανή μονού τζέρσεϊΕίναι ελαφρύ, άνετο και αρκετά οικείο που οι περισσότεροι άνθρωποι πιθανότατα έχουν πολλά παραδείγματα στην ντουλάπα τους χωρίς να γνωρίζουν το όνομα της κατασκευής.

Το κολάρο έχει διαφορετικές απαιτήσεις.

Πρέπει να τεντώνεται κάθε φορά που το ένδυμα τραβιέται πάνω από το κεφάλι, αλλά το τέντωμα από μόνο του δεν είναι αρκετό. Αν το άνοιγμα γίνει μεγαλύτερο και παραμείνει μεγαλύτερο, ο γιακάς θα χάσει σταδιακά το σχήμα που το έκανε να εφαρμόζει σωστά εξαρχής.

Το ύφασμα με ραβδώσεις είναι χρήσιμο εδώ λόγω του τρόπου με τον οποίο συμπεριφέρεται η πλεκτή δομή του. Παρατηρήστε προσεκτικά και συχνά μπορείτε να δείτε τις χαρακτηριστικές κάθετες νευρώσεις που διατρέχουν την επιφάνεια. Όταν τεντώνεται κατά μήκος του πλάτους της, η δομή μπορεί να ανοίξει σημαντικά και στη συνέχεια να συσταλεί ξανά αφού αφαιρεθεί η δύναμη.

Αυτή η συμπεριφορά το καθιστά ιδιαίτερα χρήσιμο σε μέρη όπου ένα ένδυμα χρειάζεται τόσο ευελιξία όσο και ανάκτηση.

Τα κολάρα είναι ένα παράδειγμα. Οι μανσέτες και οι ζώνες μέσης είναι άλλα.

Μόλις αρχίσετε να ψάχνετε για Rib στην γκαρνταρόμπα σας, πιθανότατα θα βρείτε πολύ περισσότερα από όσα περιμένατε.

Γιατί να μην φτιάξετε απλώς το κολάρο από το ύφασμα του μπλουζάκι;

Μπορεί να γίνει, και δεν είναι κάθε κολάρο μπλουζάκι κατασκευασμένο με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Οι σχεδιαστές μόδας και οι κατασκευαστές ενδυμάτων έχουν πολλές επιλογές ανάλογα με την εμφάνιση, το κόστος και την απόδοση που θέλουν.

Αλλά υπάρχει ένας απλός λόγος που το Rib έγινε τόσο συνηθισμένο.

Φανταστείτε να φοράτε ένα μπλουζάκι εκατοντάδες φορές. Κάθε φορά, το ντεκολτέ τραβιέται προς τα έξω καθώς περνάει πάνω από το κεφάλι. Το ύφασμα εκτίθεται επίσης στο πλύσιμο, το στέγνωμα και το συνηθισμένο τράβηγμα που συμβαίνει ενώ φοράτε το μπλουζάκι.

Το σώμα του πουκάμισου δεν υφίσταται την ίδια επαναλαμβανόμενη παραμόρφωση σε μία συγκεντρωμένη περιοχή.

Ένα ντεκολτέ επομένως απαιτεί περισσότερα από το ύφασμα από ό,τι φαίνεται με την πρώτη ματιά.

Η χρήση μιας δομής με κατάλληλη ελαστικότητα και επαναφορά δίνει στον κατασκευαστή ενδυμάτων μεγαλύτερο έλεγχο στον τρόπο συμπεριφοράς του γιακά. Ανάλογα με το προϊόν, οι κατασκευαστές μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν νήματα που περιέχουν Spandex ή να κάνουν άλλες προσαρμογές για να βελτιώσουν την επαναφορά. Δεν υπάρχει μία μόνο συνταγή για κάθε μπλουζάκι, αλλά το βασικό πρόβλημα σχεδιασμού παραμένει το ίδιο: το άνοιγμα πρέπει να γίνει προσωρινά μεγαλύτερο χωρίς να φαίνεται μόνιμα μεγαλύτερο στη συνέχεια.

Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο το να κρίνουμε ένα κολάρο μόνο από το πόσο ελαστικό είναι σε ένα καινούργιο ένδυμα μπορεί να είναι παραπλανητικό.

Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα είναι πώς συμπεριφέρεται αφού τεντωθεί ξανά και ξανά.

Αυτές οι μικρές κάθετες γραμμές προέρχονται από τη δομή πλεξίματος

Η εμφάνιση του Rib δεν είναι ένα διακοσμητικό μοτίβο τυπωμένο στο ύφασμα. Προέρχεται από τον τρόπο που είναι διατεταγμένες οι ίδιες οι θηλιές.

Εδώ είναι που η διαφορά μεταξύ Single Jersey και Rib γίνεται πιο ενδιαφέρουσα.

Το Single Jersey μπορεί να παραχθεί χρησιμοποιώντας ένα σετ βελόνων σε ένακυκλική μηχανή πλεξίματοςΟι δομές με ραβδώσεις χρησιμοποιούν διαφορετική διάταξη πλέξης που περιλαμβάνει κυλινδρικές και βελόνες με βελόνες. Η σχέση μεταξύ πλεκτών και κυλινδρικών ραβδώσεων δημιουργεί τη χαρακτηριστική ραβδωτή εμφάνιση και δίνει στο ύφασμα την ιδιαίτερη συμπεριφορά του σε όλο το πλάτος.

Για κάποιον που αγοράζει ένα μπλουζάκι, αυτή η τεχνική διαφορά είναι αόρατη. Η ετικέτα μπορεί να γράφει απλώς 100% βαμβάκι, παρόλο που το σώμα και ο γιακάς δεν συμπεριφέρονται καθόλου με τον ίδιο τρόπο.

Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η σύνθεση των ινών αφηγείται μόνο ένα μέρος της ιστορίας ενός υφάσματος.

Δύο κομμάτια υφάσματος μπορούν να χρησιμοποιούν το ίδιο βαμβακερό νήμα και να έχουν διαφορετική αίσθηση, τέντωμα και ανάκαμψη, επειδή το νήμα έχει πλεχτεί σε διαφορετικές δομές.

Είναι χρήσιμο να το θυμάστε την επόμενη φορά που δύο ενδύματα θα αναγράφουν και τα δύο «100% Βαμβάκι» στην ετικέτα, αλλά θα έχουν εντελώς διαφορετική αίσθηση στα χέρια σας.

Ένα καλό κολάρο είναι εύκολο να αγνοηθεί

Υπάρχει κάτι περίεργο με τους γιακάδες των μπλουζών: συνήθως τους παρατηρούμε μόνο όταν κάτι πάει στραβά.

Όταν το κολάρο κάθεται σωστά, κανείς δεν το σκέφτεται. Φοράς το πουκάμισο και συνεχίζεις τη μέρα σου.

Όταν χαλαρώσει, στριφογυρίσει, κυματίσει ή τεντωθεί, ξαφνικά είναι το πρώτο πράγμα που βλέπετε.

Μερικές φορές οι άνθρωποι το περιγράφουν αυτό ως «κακό γιακά», αλλά πολλά πράγματα μπορούν να συμβάλουν στο τελικό αποτέλεσμα. Η ίδια η δομή των ραβδώσεων έχει σημασία, αλλά το ίδιο ισχύει και για την επιλογή του νήματος, τις συνθήκες πλεξίματος, τις διαστάσεις του γιακά, το κόψιμο, το ράψιμο και το φινίρισμα. Το πλύσιμο και η φροντίδα του ενδύματος επηρεάζουν επίσης τι συμβαίνει με την πάροδο του χρόνου.

Ακόμη και η σχέση μεταξύ του γιακά και του υφάσματος του σώματος χρειάζεται προσοχή. Ένα γιακά που φαίνεται τέλεια επίπεδο πριν το πλύσιμο μπορεί να συμπεριφέρεται διαφορετικά εάν το ύφασμα του σώματος και το Rib αλλάξουν διαφορετικές διαστάσεις κατά την επεξεργασία ή το πλύσιμο.

Για έναν κατασκευαστή, αυτό σημαίνει ότι η παραγωγή ενός καλού κολάρου δεν είναι απλώς θέμα να κάνει το Rib όσο το δυνατόν πιο σφιχτό.

Το πολύ χαλαρό είναι προφανώς πρόβλημα, αλλά το πιο σφιχτό δεν είναι αυτόματα και καλύτερο. Το κολάρο πρέπει να τεντώνεται άνετα πάνω από το κεφάλι, να επανέρχεται στο σχήμα του και να συνεργάζεται με το υπόλοιπο ρούχο χωρίς να δημιουργεί ανεπιθύμητες ζάρες γύρω από το ντεκολτέ.

Όπως πολλά πράγματα στο πλέξιμο, το καλύτερο αποτέλεσμα συνήθως προέρχεται από την ισορροπία και όχι από το να ωθήσεις μια παράμετρο στα άκρα.

Γιατί ορισμένα κολάρα περιέχουν σπάντεξ;

Ελέγξτε τις ετικέτες σε μερικά μπλουζάκια και μπορεί περιστασιακά να παρατηρήσετε ότι το σώμα αναφέρεται ως βαμβακερό, ενώ το γιακά Rib περιέχει μια μικρή ποσότητα Spandex.

Υπάρχει ένας πρακτικός λόγος γι' αυτό.

Το spandex μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της ελαστικότητας και της αποκατάστασης, κάτι που είναι χρήσιμο σε ένα εξάρτημα που χάνει επανειλημμένα το σχήμα του κατά τη διάρκεια της κανονικής φθοράς. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε καλό κολάρο χρειάζεται spandex. Οι δομές με νευρώσεις έχουν ήδη σημαντική μηχανική ελαστικότητα λόγω της κατασκευής τους και πολλά κολάρα κατασκευάζονται με επιτυχία χωρίς αυτό.

Η απόφαση εξαρτάται από το ένδυμα που θέλει να κατασκευάσει ο κατασκευαστής.

Ένα βαρύ μπλουζάκι με έντονη λαιμόκοψη μπορεί να χρειάζεται διαφορετικές προδιαγραφές για το γιακά από ένα πολύ ελαφρύ καλοκαιρινό μπλουζάκι. Τα αθλητικά ρούχα, τα παιδικά ρούχα και τα μοντέρνα ρούχα μπορούν να έχουν τις δικές τους απαιτήσεις. Το νήμα, η ραβδωτή δομή, το πλάτος, η πυκνότητα και το φινίρισμα πρέπει να συνδυάζονται με το σχέδιο του ενδύματος.

Γι' αυτόν τον λόγο δεν υπάρχει μια καθολική προδιαγραφή για το «καλύτερο γιακά για μπλουζάκι» που να μπορεί απλώς να αντιγραφεί από το ένα προϊόν στο άλλο.

Το τελειωμένο ένδυμα αποφασίζει τι χρειάζεται να κάνει το ύφασμα.

Το κολάρο ξεκινάει πολύ πριν από τη ραπτομηχανή

Όταν οι άνθρωποι βλέπουν έναν εργάτη να ράβει ριμπ ύφανση γύρω από ένα ντεκολτέ, είναι δελεαστικό να σκεφτούν ότι εκεί κατασκευάζεται το γιακά.

Στην πραγματικότητα, μεγάλο μέρος της συμπεριφοράς του έχει ήδη αποφασιστεί.

Πριν καν το Rib φτάσει στο εργοστάσιο ενδυμάτων, κάποιος έχει επιλέξει το νήμα και έχει αποφασίσει ποια δομή θα πλέξει. Μια πλεκτική μηχανή έχει διαμορφωθεί για αυτό το ύφασμα, το υλικό έχει βαφτεί και έχει υποστεί φινίρισμα, και τα χαρακτηριστικά του πλάτους, βάρους, ελαστικότητας και επαναφοράς έχουν ήδη αρχίσει να διαμορφώνονται.

Το ράψιμο μετατρέπει αυτό το υλικό σε γιακά, αλλά το ράψιμο δεν μπορεί να ξαναγράψει πλήρως το ύφασμα από κάτω.

Αυτό είναι ένα μοτίβο που βλέπουμε επανειλημμένα στην κατασκευή υφασμάτων. Ένα πρόβλημα που γίνεται ορατό στο τελικό ένδυμα μπορεί να έχει ρίζες πολύ νωρίτερα στην παραγωγή, ενώ μια μικρή λεπτομέρεια που δίνει ιδιαίτερη αίσθηση μπορεί επίσης να οφείλει μεγάλο μέρος της απόδοσής της σε αποφάσεις που ελήφθησαν πριν από την έναρξη της κοπής και του ραψίματος.

Όσο περισσότερο κατανοείτε τα υφάσματα, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να θεωρήσετε τα ρούχα απλώς ως «βαμβάκι», «πολυεστέρα» ή «σπάντεξ».

Υπάρχει ένα άλλο επίπεδο κάτω από αυτά τα ονόματα ινών: η δομή.

Από το Single Jersey στο Rib

Για τα πλεκτοπωλεία, η αλλαγή από ύφασμα Single Jersey σε ύφασμα Rib δεν είναι το αντίστοιχο της επιλογής διαφορετικού πατρόν από ένα μενού.

Η διαμόρφωση του μηχανήματος είναι διαφορετική επειδή οι δομές διαμορφώνονται διαφορετικά.

A Κυκλική μηχανή πλεξίματος μονού τζέρσεϊΧρησιμοποιείται συνήθως για το ύφασμα που βρίσκεται σε όλο το σώμα των καθημερινών μπλουζών. Οι ραβδώσεις και άλλες δομές διπλής πλέξης απαιτούν συστήματα βελόνων κυλίνδρων και καντράν ικανά να δημιουργήσουν την απαιτούμενη διάταξη βρόχων. Το πάχος της μηχανής, η διάμετρος, το νήμα και το επιθυμητό τελικό ύφασμα επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να διαμορφωθεί μια λύση παραγωγής.

Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο όταν ένας πελάτης στέλνει στην MORTON ένα δείγμα ενδύματος ή υφάσματος, μας ενδιαφέρει κάτι περισσότερο από τη σύνθεση του υλικού που είναι τυπωμένη στην ετικέτα του.

Το «100% βαμβάκι» δεν είναι αρκετό.

Θέλουμε να δούμε το ύφασμα.

Μερικές φορές ένα ρούχο μπορεί να μας πει πολλές διαφορετικές ιστορίες. Το σώμα μπορεί να δείχνει προς το Single Jersey. Το κολάρο δείχνει προς το Rib. Ένα φούτερ μπορεί να αποκαλύψει μια άλλη δομή όταν το γυρίζουμε από την ανάποδη. Αυτό που φαίνεται στον καταναλωτή ως ένα απλό ρούχο μπορεί στην πραγματικότητα να είναι αποτέλεσμα πολλών διαφορετικών αποφάσεων πλεξίματος και φινιρίσματος.

Αυτό είναι το κομμάτι της κλωστοϋφαντουργίας που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν ποτέ την ευκαιρία να δουν.

Ελέγξτε το γιακά σας την επόμενη φορά που θα φορέσετε ένα μπλουζάκι

Την επόμενη φορά που θα ντυθείτε, τεντώστε απαλά το γιακά του μπλουζιού σας πριν το φορέσετε.

Κοιτάξτε τις κάθετες νευρώσεις. Νιώστε πόσο εύκολα διαστέλλεται το άνοιγμα. Μετά αφήστε το να φύγει και παρακολουθήστε τι συμβαίνει.

Είναι μια μικροσκοπική επίδειξη της μηχανικής πλεκτών υφασμάτων που κάθεται στην ντουλάπα σας.

Κανείς που αγοράζει ένα απλό μπλουζάκι δεν χρειάζεται να ξέρει πώς λειτουργούν οι βελόνες κυλίνδρων και οι βελόνες με συρματόσχοινα, όπως ακριβώς κάποιος που οδηγεί αυτοκίνητο δεν χρειάζεται να καταλαβαίνει κάθε μέρος του κιβωτίου ταχυτήτων. Αλλά για όσους από εμάς κατασκευάζουμε μηχανήματα κλωστοϋφαντουργίας και εργαζόμαστε σε πλεκτοβιομηχανίες, αυτές οι συνηθισμένες λεπτομέρειες είναι συχνά οι πιο ενδιαφέρουσες.

Μας υπενθυμίζουν ότι ένα ένδυμα ξεκινά πολύ νωρίτερα από τη γραμμή ραψίματος.

Στη MORTON, κατασκευάζουμε Κυκλικές Μηχανές Πλεξίματος για διαφορετικές πλεκτές δομές και απαιτήσεις παραγωγής, αλλά το σημείο εκκίνησης της συζήτησης εξακολουθεί να είναι το ύφασμα που θέλει να φτιάξει ο πελάτης. Οι προδιαγραφές μιας μηχανής αποκτούν νόημα μόνο όταν κατανοούμε τι πρέπει να κάνει το ύφασμα αφού φύγει από την πλατφόρμα πλεξίματος.

Στην περίπτωση ενός γιακά σε μπλουζάκι, η απαίτηση ακούγεται απλή: να τεντώνεσαι όταν το χρειάζεσαι και να επιστρέφεις όταν δεν το χρειάζεσαι.

Η επίτευξη αυτής της απλής συμπεριφοράς είναι το σημείο όπου το πλέξιμο γίνεται ενδιαφέρον.